การคมนาคมขนส่ง


การคมนาคมขนส่ง

การคมนาคมขนส่ง หมายถึง การไปมาติดต่อกันระหว่างท้องถิ่นต่าง ๆ เริ่มจากระหว่าง หมู่บ้าน ตำบล อำเภอ จังหวัด และประเทศ
การคมนาคมขนส่งมี 3 ประเภท

1. การคมนาคมทางบก ได้แก่ ทางรถไฟ และทางรถยนต์
2. การคมนาคมทางน้ำ ได้แก่ ทางแม่น้ำลำคลอง และชายฝั่งทะเล
3. การคมนาคมทางอากาศ ได้แก่ ทางเครื่องบินทั้งภายในประเทศและระหว่างประเทศ


การคมนาคมทางรถไฟ

     ใช้ขนส่งผู้โดยสารและสินค้าที่มีน้ำหนักมาก และไม่ต้องการความรวดเร็วประเทศไทยมีเส้นทางรถไฟสายใหญ่ ๆ
หรือเรียกว่าสายประธานอยู่ 4 สาย แต่ละสายแยกออกไปอีก รวมกันแล้วยาวประมาณ 3,765 กิโลเมตร

1) สายเหนือ เริ่มจากสถานีหัวลำโพง กรุงเทพมหานคร ไปสิ้นสุดปลายทางที่สถานีเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ คิดเป็นระยะทาง 751 กิโลเมตร

2) สายตะวันออกเฉียงเหนือ เริ่มจากสถานีหัวลำโพง กรุงเทพมหานคร ไปถึงจังหวัดนครราชสีมา แล้วแยกออกเป็นสองสายที่สถานีชุมทางเขาจิระ สายหนึ่งไปทางจังหวัดบุรีรัมย์ สุรินทร์ ศรีสะเกษ และสิ้นสุดที่สถานีวารินชำราบจังหวัดอุบลราชธานี คิดเป็นระยะทาง 575 กิโลเมตร
อีกสายหนึ่ง แยกไปจังหวัดขอนแก่น อุดรธานี และสิ้นสุดที่สถานีหนองคาย จังหวัดหนองคาย คือเป็นระยะทาง 624 กิโลเมตร

3) สายใต้ เริ่มจากสถานีหัวลำโพง กรุงเทพมหานคร ถึงสถานีปาดังเบซาร์ จังหวัดสงขลา และจากสถานีชุมทางหาดใหญ่ก่อนถึงสถานีปาดังเบซาร์ มีทางรถไฟต่อไปถึงสถานีสุไหงโก - ลก จังหวัดนราธิวาส เป็นระยะทาง 1,159 กิโลเมตร

4) สายตะวันออกหรือสายอรัญประเทศ เริ่มจากสถานีหัวลำโพง กรุงเทพมหานครผ่านจังหวัดฉะเชิงเทรา ปราจีนบุรี สิ้นสุดที่พรมแดนไทย และประเทศสาธารณรัฐกัมพูชาประชาธิปไตย ที่สถานีอรัญประเทศ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี คิดเป็นระยะทาง 255 กิโลเมตร


ไปหน้าถัดไป